Ana içeriğe atla

Hayat devam ediyor


 

Her acının her bitişin ardından eğer hala hayatta olan bir insansan yeni bir başlangıç umudu vardır. Yeniden başlamak bazı şeylere adeta insanı yeniden doğmuşa çevirir. Yeniden okumak, yeniden sevmek, yeni bir iş ya da yeni bir arkadaş. Hala nefes alıyorsak herkes için bir umut kapısı var ve o kapının koluna uzanacak el de bizde var. Asla pes etmeyip yaşamanın ve hala tat alabilmenin, birisini ya da bir şeyi sevebilmenin tadını inatla çıkaralım. Sonuçta hala nefes alıyoruz.

Dönme sakın geriye; çünkü istesen de olmuyor.

Bak yitirdiğim, geride bıraktığım onca insan, onca zaman, onca an var aklımda. Geride kalmış her şey. Hayat desen, öylece devam ediyor hayatlar, insanlar, zamanlar. Nasıl da geride kalıyor her şey tanrım! Şu an bir sen varsın, bir de zaman. Hayat desen, sadece devam ediyor. Hoşlandığım, sevdiğim kadınlar..

"sensiz ölürüm" deyip onsuz ölmediklerim.

Hepsi geçiyor gözümün önünden şaşalı bir geçit töreniyle. Hayat desen, sanırım devam ediyor.

Toprağa verdiklerimiz, toprağa vermeden gömdüklerimiz. küstüklerimiz, görmezden geldiklerimiz.

Yitirilmiş onca insan işte. Hayat desen, galiba devam ediyor. Hani şu en çok kendimizle başbaşa kaldığımız geceler. Onlar da geride kalıyor. @a.k.r.c.y

Kim bilir belki de yarın gece hangi mutluluğun koynuna atacak seni hayat. Hayat, çünkü devam ediyor.

Sorunlar, sorular, çaresizlikler, içinden çıkılması mümkün gözükmeyen karmaşıklıklar. Hangisi kalıyor ki, geçiyor zaman. Çünkü hayat, hızlıca devam ediyor.

Belki de en güzel tesellidir; üzüntüsünden kederlenmiş insanlara, geride bıraktıklarını özleyip duranlara,

geçmişini arayanlara, mızmızlanıp duranlara.

evet evet en güzel tesellidir; çünkü hayat devam ediyor ulan!

Asım Karaçay

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kendime not

  Perspektifim degisti. Yaşanmış olayları farklı açılardan görmeye başladım. Yeni bir benle karşılaştım ve hoşlarına gidip gitmemesinin bir önemi yok. Bir kez o açıdan hayata bakmaya başlayınca normalin bu oluyor. İçimdeki çocuk öldü mü? Sanirim evet. Umurumda mı? sanırım hayır. Artık yeni insan keşif etmekten, sohbet etmekten, herhangi bir konu için tartışmaya girmekten, sevgi ve kabul görmek için en ufak dahi çaba göstermekten, karşı tarafın ruh halini bana yansıtmasından, birini herhangi bir konuya ikna etmeye çalışmaktan, bir insana sevgi-umut-pozitiflik aşılamaya çalışmaktan ölesiye yorgunum. Bunlardan herhangi birini yapmak zorunda kaldığım her durumdan arkama bakmadan uzaklaşıyorum. Evet artık çok kolay insan harcıyorum önceden kırmamak kendimden uzaklaştırmak için sarfettigim çabanın yerinde yeller esiyor. Sadece sevgiyle yaklaşana sevgi verebiliyorum o da biraz emin olduktan sonra hemen bile değil.. Bu yeni kendimi daha çok sevdim. Daha kararlı daha sakin daha huzurlu ve ...

Hayat

  Hayat bazen gerçekten “yok artık bu kadarı da olmaz” dedirtiyor insana. Ama sonra bir anda perdenin arkasından sızan güneş ışığını görüyoruz. Birinin annesi, dostu, sevdiği, değerlisi olduğumuzu fark ediyoruz ve içimiz ısınıyor. Bazen kendimiz gibi insanlarla memleketten kilometrelerce uzakta bir araya geliyoruz ve evde gibi hissediyoruz. İnsanlık halleri işte…minnetle, sevgiyle, aşkla içmeden de sarhoş olabiliyoruz!“ Bana bütün bunları yapmasına nasıl izin verebildim” demeyi bıraktığında, kendini suçlamaktan vazgeçip kendinle barıştığında iyileşme yolunda en büyük adımını atmış olacaksın. Hangi şart ve durumda olursan ol ilerleyebilmek için mutlak bir güven duygusuna ihtiyacın var. Yıllar içinde olumsuz tecrübelerinden kazandığın yetenekler ve altıncı hissin zihnini yönetmeye başlıyorsa sesleri dinle, algılarını aç. Kimseyi alternatif yapmadığın gibi kimsenin alternatifi olma. İnsanlara değer verirken iki kere düşün. “değer mi” diye sorduğunda kendine vereceğin sağlam cevapları...

Bazı şeyler hâlâ mümkün ama mühim değil.

  Bazı şeylerin hala mümkün , lakin mühim değil... nerde okudum hatırlamıyorum... bu özet cümle bir ferahlık veriyor bana. Karnını doyurmak için yolda giden buğday yüklü bir kamyonun kasasına konan bir serçe gibi olduğumu fark ediyorum. Tam hah karnım doydu dediğim anda bir de kafayı kaldırıp bakıyorum ki tüm sevdiklerimden, yaşadığım yerden tüm çevremden çok uzaklara gitmişim. "Kimse sormadi ne kadar yorgun olduğumu. Herkes bende dinlenmek istedi." diye bir cümle etmiş Gore Vidal amca. Ne yazık ki arkadaşlıkta aşk gibi taktik meselesidir. Hani bazen elinden geleni hatta daha fazlasını yaparsın ve bunun karşılığında hep ''sen olmazsan ne yaparım, benim için çok önemlisin'' sözleri işitirsin ya, ha işte onlar tamamen kandırmaca. Her zaman sözler yerine eylemlere bakın ve kimse için kendi zamanınızdan, hayatınızdan çalmayın. Yaşar Kemal'in de dediği gibi ''insanların bir yerleri var, bir ince yerleri işte oraya değmemeli'' sizin bam telinize ...